Jonge verkeersslachtoffers nemen het woord op de studiedag van 10 jaar Levenslijn-Kinderfonds

Jonge verkeersslachtoffers nemen het woord op de studiedag van 10 jaar Levenslijn-Kinderfonds

Jonge slachtoffers in het verkeer

In 2011 vielen er in Vlaanderen 87 dodelijke slachtoffers jonger dan 25 jaar, raakten 990 van hen zwaargewond en 11.862 lichtgewond. In deze cijfers zijn de slachtoffers van ongevallen in het buitenland niet vervat, zoals het dramatisch busongeval in Zwitserland een jaar geleden. Ook valt het leed, veroorzaakt door een ongeval, niet uit te drukken in cijfers. Een ernstig ongeval verandert het leven van de kinderen en jongeren, maar ook van ouders, broers en zussen, en andere mensen uit hun omgeving. Leven met het gemis, met blijvende beperkingen, niet meer naar dezelfde school kunnen gaan, blijvende zorgen voor de hele familie…

10 jaar opvang jonge verkeersslachtoffers

Kort na een ernstig verkeersongeval gaat er terecht veel aandacht naar de verzorging van de slachtoffers en de opvang van de families en andere betrokkenen. Maar na enkele weken of maanden verdwijnt de aandacht. Het leed is echter niet voorbij en bouwen aan een toekomst blijkt vaak vele hindernissen te hebben. Daarom investeert het Levenslijn-Kinderfonds al 10 jaar in een betere opvang van jonge verkeersslachtoffers. Samen met Rondpunt vzw, organiseerde het Levenslijn-Kinderfonds op 15 maart een studiedag met en over jonge verkeersslachtoffers en de langere termijngevolgen van een ongeval.

Peter Bossaert (CEO VMMa): “De Vlaamse Media Maatschappij is voortrekker in strijd tegen verkeersonveiligheid. We willen met Levenslijn mensen op een positieve manier mobiliseren om samen het verkeer veiliger te maken voor onze kinderen.

We hebben dit de afgelopen tien jaar op heel wat verschillende manieren gedaan. Zeer zichtbaar zijn bijvoorbeeld acties zoals de fietshelmen, de fluojasjes ontworpen door Walter Van Beirendonck en de knipperlichtjes van Tom Boonen. Ook op het scherm hebben we oog voor verkeersveiligheid. In 2008 zijn Zeppe & Zikki in het leven geroepen, een televisieprogramma waarbij kinderen op een humoristische manier over verkeer leren. En voor kleuters werd de animatiefiguur Aya ontwikkeld.

Maar ook achter de schermen investeren we in verschillende verkeersveiligheidsinitiatieven. We ondersteunden organisaties zoals Rondpunt, het revalidatiecentrum Pulderbos, Mobiel 21, Ouders van Verongelukte Kinderen en meer dan 300 schoolprojecten.

Zonder de hulp van sponsors, overheid en altijd enthousiaste lokale fondsenwervers was dit nooit gelukt. Een welgemeende dank aan iedereen die zich de afgelopen jaren ingezet heeft voor dit mooie doel.”

Kristine Kloeck (Levenslijn-Kinderfonds): “Het Levenslijn-Kinderfonds steunt al 10 jaar ZEBRA  en sinds 2011 de ZEBRA-acties van Rondpunt. Vandaag organiseren we samen deze studiedag. Met kinderen, jongeren en professionals bespreken we de langetermijngevolgen van een ernstig verkeersongeval voor kinderen en jongeren, en gaan we dieper in op schuldgevoelens en de sociale re-integratie.” 

‘Had ik het ongeval kunnen voorkomen?’

Kinderen en jongeren blijven met vragen en schuldgevoelens zitten na een ernstig verkeersongeval. Had ik het ongeval niet kunnen voorkomen? Wat maakt de chauffeur nu door? Maak ik het mijn ouders niet extra lastig? … Het zijn vragen die de jonge slachtoffers erg bezig houdt.

Lina (13): “Achteraf gezien had ik voorzichtiger moeten zijn. Was ik niet zonder te kijken van de stoep gefietst dan had ik die auto wel zien aankomen. Ik ben blij dat ik met de chauffeur heb kunnen praten en mij heb kunnen verontschuldigen. 

Rond het schuldgevoel na een verkeersongeval hangt nog een taboesfeer. Kinderen en jongeren vinden het erg moeilijk om erover te praten.

Gerdine Westland (Rondpunt vzw): “Het is opvallend hoe vaak kinderen en jongeren met schuldgevoelens zitten. Dit staat los van juridische schuld. Ook jongeren die niet ‘in fout’ zijn krijgen ermee te maken. Soms voelen ook broertjes of zusjes van een overleden slachtoffer zich schuldig omdat zij er nog wel zijn. Tijdens de studiedag van het Levenslijn-Kinderfonds maakte Sarah Bal, Dr. in de psychologie, Kinder- en Jeugdpsychiatrie, duidelijk dat het een normale reactie is op een traumatische gebeurtenis. De omgeving van de kinderen moet daar begrip voor opbrengen maar ook zoeken naar achterliggende gevoelens en boodschappen. 

‘Hoor ik er nog bij?’

Het leven van kinderen en jongeren verandert drastisch na een verkeersongeval. Tegelijkertijd willen ze dat alles terug is zoals voor het ongeval.

Hanne (19): “Ik hoopte dat ik terug atletiek kon doen, want dat was mijn leven. Maar dat kon niet meer. Het ongeval heeft mijn leven veranderd. Toch wil ik mezelf zien zoals een ander en behandeld worden zoals een ander. ” 

Pieter Sergooris (Rondpunt): “Vrienden van jonge verkeersslachtoffers weten niet altijd hoe ze moeten reageren op de veranderingen na een ongeval. Hoe neem je een vriend in een rolstoel mee naar een fuif? Wat doe je met zijn mogelijke stemmingswisselingen als gevolg van een hersenletsel? Ouders zoeken naar een goed evenwicht tussen hun kind beschermen en hen de nodige ruimte en vrijheid geven. Leerkrachten vragen zich af hoe ze in de klas om kunnen gaan met iemand die een hersenletsel heeft. Onze ervaring leert dat met wat goede wil en begrip erg veel mogelijk is.”

Steun en hulp

Je kan Levenslijn-Kinderfonds steunen door geld te storten op rekening nummer BE10 4354 3543 5104 of door producten van Levenslijn te kopen op www.levenslijn.be.

Heb je vragen over de gevolgen van een verkeersongeval, dan kan je daarvoor terecht op www.rondpunt.be